Na jaren met langdurende periodes van droogte beseft de Vlaming meer dan ooit dat we duurzamer met water moeten omgaan, en dat blijkt ook uit cijfers van de Grote Waterenquête (Vlakwa, AquaFlanders, UGent - 2022). Uit de antwoorden van ruim 2600 respondenten komt onder andere naar voren dat meer dan de helft thuis een regenwaterput heeft en regenwater als een belangrijke en duurzame waterbron ziet. Opvallend is ook dat 63% van de respondenten aangeeft te overwegen om met regenwater te douchen, maar kan dit ook in Vlaanderen?

De vraag lijkt eenvoudig, maar het antwoord erop vergt wel degelijk kennis van zaken. Vlakwa’s waterinnovator Veerle Depuydt zocht het uit en schreef er een helder artikel over. Tijdens de meest recente Aquarama Trade Fair ging ze nog dieper in op de materie en gaf ze een presentatie die breed gesmaakt werd. Dat gebeurde tijdens de Vlario-sessie rond het project Waterbewust Bouwen waarover je in de reportage hieronder meer te weten komt.

Wat zegt het wetgevend kader over douchen met regenwater?

Besluit van de Vlaamse Regering (BVR) over de kwaliteit, kwantiteit en levering van water bestemd voor menselijke consumptie
Water voor persoonlijke hygiëne zoals douchewater, valt onder de definitie ‘water bestemd voor menselijke consumptie’. Sinds 20 januari 2023 is er een nieuw besluit van de Vlaamse Regering (BVR) over de kwaliteit, kwantiteit en levering van water bestemd voor menselijke consumptie (publicatie: 8/03/2023).

In het wetgevend kader zijn er 3 types leveranciers van drinkwater gedefinieerd:

1. Openbare waterleverancier. Dat zijn de zes Vlaamse drinkwaterbedrijven
2. Private waterleverancier. Dat is de titularis van een private waterwinning, die water bestemd voor menselijke consumptie produceert en/of levert binnen het kader van een commerciële of openbare activiteit, al dan niet via een privaat waterdistributienetwerk.
3. Eigen waterleverancier. Dat is de titularis van een private waterwinning die water bestemd voor menselijke consumptie produceert en levert buiten het kader van een commerciële of openbare activiteit, zonder daarbij gebruik te maken van een openbaar waterdistributienetwerk.

In het BVR zijn onder andere de minimale kwaliteitseisen voor water bestemd voor menselijke consumptie, informatie rond de melding en risicobeheersing terug te vinden.

Bij nieuwe installaties moet er vooraf een melding gebeuren bij VMM. Het type melding hangt ervan af of de installatie al dan niet gebruikt zal worden in het kader van een openbare of een commerciële activiteit, het geleverde volume per dag en het aantal personen per dag die er gebruik van zullen maken. Ook moet er een risico-gebaseerde benadering worden gehanteerd op de levering, behandeling, opslag en distributie van water bestemd voor menselijke consumptie.

Eens de installatie klaar is voor gebruik voert de waterleverancier een opgelegde monitoring uit. Alle monsterneming en analyses moeten worden uitgevoerd door erkende laboratoria in de discipline water, deeldomein drinkwater.

Voorbeeld

Een particulier (huiseigenaar en watergebruiker) die kraanwater (via het drinkwaterbedrijf) inzet voor alle hygiënische toepassingen behalve douchen; en regenwater inzet voor het poetsen, toiletspoeling, het wassen van kledij en om te douchen. In dit voorbeeld is de particulier ‘eigen waterleverancier’.

Het betreft een installatie die niet gebruikt wordt in het kader van een openbare activiteit of een commerciële activiteit en die minder dan 10 m³ per dag levert, en waarvan minder dan vijftig personen per dag gebruik maken. De melding bij VMM bevat minimaal de volgende informatie:

1. Een algemene beschrijving van het beoogde watervoorzieningssysteem, met specificering van:

• De beoogde toepassingen voor het te produceren water bestemd voor menselijke consumptie;
• Het beoogde aantal gebruikers;
• Het beoogde productievolume, uitgedrukt in m³/dag;
• De bron die wordt aangewend met de locatie van de onttrekkingspunten en in het geval van grondwater, de specificering van de diepte van de winningsput;
• De eventueel geplande behandeling

2. Een eventuele aanwezigheid van andere watervoorzieningssystemen in het onroerend goed;

3. Een bewijs dat de winning is gemeld conform artikel 4.2.4.2, §1 van het decreet, als dat van toepassing is.

De risicogebaseerde benadering is in dit geval beperkter dan bij voorbeeld B (zie verder) en betreft het volgen van richtlijnen inzake risicobeoordeling en risicobeheer van VMM.

Eens de installatie klaar is, moet een conformiteitsmonitoring worden uitgevoerd door de waterleverancier op het door hem geleverde water bestemd voor menselijke consumptie conform de bepalingen van het BVR, bijlage II, deel B.1.

Concreet betreft het de monitoring van volgende parameters:

• Parameters groep A: E.Coli, intestinale enterokokken, colibacteriën, telling kolonies bij 22°C, kleur, troebelingsgraad, smaak, geur, pH, geleidbaarheid, ammonium, nitriet, lood en ijzer; eventueel nog uitgebreid met andere parameters.
• Parameters Groep B: (zie BVR bijlage 1.A – parameters en parameterwaardes), waar 4 deelgroepen van parameters terug te vinden zijn die moeten bemeten worden:
  • Deel A: Microbiologisch (2)
  • Deel B: Chemisch (36) o.a. som van PFAS’en
  • Deel C: Indicatorparameters (22)
  • eventueel Deel D: aanvullende parameters (4)

Tenzij anders bepaald op basis van risicobeoordeling van het watervoorzieningssysteem moet minimaal volgende frequentie worden gevolgd:

• Parameters groep A: aantal monsternemingen per jaar: 1 x  (opmerking: De frequentie voor monitoring kan verlaagd worden tot 0,20 als de monitoring van de parameters uit Groep A goede resultaten oplevert en als de verlaging kan worden aanvaard voor zowel de gebruikstoepassingen als de aangewende bron).
• Parameters groep B: aantal monsternemingen per jaar: 1 keer om de 10 jaar na ingebruikname

Zodra ze beschikbaar zijn, moeten de resultaten gecommuniceerd worden aan VMM, die in afstemming met het Departement Zorg op hun beurt passend advies geven.

Lees hier het hele artikel van Vlakwa.